در سالروز مرگ جهان پهلوان تختي مطلبي نوشتم با عنوان چقدر اين همشهري را ميشناسيد و اشاره كردم كه مهدي يعقوبي از قهرمانان المپيك كه يك قزويني است در اين شهر زندگي ميكند و خيلي ها حتي نام او را نشنيده اند . بعد از يكماه از نوشتن اين مطلب با صحنه اي مواجه شدم كه واقعان متاثرم كرد - اين جهان پهلوان با هزينه شخصي خودش در ضلع شمالي خانه اش در ميدان ولي عصر براي خودش يادمان درست كرده - آن هم با هزينه شخصي .
من نه با جناب يعقوبي دوستي يا رابطه آشنايي دارم و يا از علاقه مندان سر سخت به كشتي هستم - كه فكر كنيد اين مطالب را به ثبت رساندم - بلكه من عاشق شهر محل سكونتم هستم و هر چقدر اين شهر را دوست دارم از مديران شهري ان گله مندم - چرا كه قزوين هنوز هم نتوانسته در كشور به شايستگي هايش برسد. چون همه مسئولين به نوعي سهل انگارانه به آن نگاه ميكنند و به جاي فكر به آباداني و عمران اين شهر هميشه درگير مسايل جناحي و خطي سياسي خودشان بوده اند- متوجه شده ام پهلوان يعقوبي مدال نقره المپك را براي ايران به ارمغان اورده .تيم مدال اورنده و مدالهايشان بدين ترتيب است :
1956 ملبورن (استراليا)
52 كيلوگرم: محمدعلي خجسته پور (نقره)
57 كيلوگرم: محمد مهدي يعقوبي (نقره)
67 كيلوگرم: امامعلي حبيبي (طلا)
87 كيلوگرم: غلامرضا تختي (طلا)
مقام تيمي: سوم
سرمربي: حبيب اله بلور
نميدانم چرا بايد براي اين ارزشهاي شهرمان سرمايه گذاري نكنيم- در استانهاي ديگر هر سال از چند چهره محدود خودشان چنان تجليل و ستايش ميكنند كه خود حديث مفصل دارد.چرا نبايد در پارك فدك بجاي مجسمه هاي عجيب و زشت كه هيچ سنخيتي با جغرافياي شهر ندارد (دانياسور و بوفالو و ....تازه هزينه هاي كلان كردند و مجسمه فيل را در فدك ساخته اندكه نميدانم چه مناسبتي با قزوين داشت) تنديس بزرگان شهر ساخته و نصب نشود.
زير اين يادمان نوشته است :مهدي يعقوبي در حال كشيدن فن كنده يك چاك از قهزمان اول جهان از شوروي -۱۹۵۷ ميلادي
