قطعان حضور رهبر معظم انقلاب در جمع مردم كردستان و ديدار مردم با معظم له نقطه عطفي در تاريخ بعداز انقلاب كردستان خواهد بود. مردم كرد كه در اوايل انقلاب تاريخ فراز و نشيبي را پشت سر گذراندند و همين عوامل باعث شد كه كردستان نتواند انچنان كه شايسته ان است به توسعه و آباداني برسد-گرچه كردستان اكنون با سالهاي قبل بسيار تفاوت دارد وليكن اين استان داراي پتانسيلهاي بسيار كسترده اي در زمينه سخت افزاري و نرم افزاري است تا بتواند يكي از قطبهاي مهم كشور در بسياري از جهات باشد. به هر جهت علاوه بر برکات معنوي سفر، دگرگوني و تحول در ساختارهاي اقتصادي و زيربنايي استان از مهمترين دستاوردهاي رهبر عاليقدر به کردستان است.
اما بااين مقدمه خواستم به مطلبي كه هميشه ذهنم را به خود مشغول كرده است بپردازم .به تصاوير زير دفت كنيد در ضمن از شما عذر خواهی میکنم برای استفاده از این عکسها:
اعدام اشرار و اوباش در تهران
يا اين سارقين مسلح كه در كرمان اعدام شده اند
ولي اگر دقت كنيد همه اين جانيها یک وجه مشترک دارندو آن :
اعدام شدن با شلوار كردي است !!
شايد بگوئيد اين اهميتي ندارد ولي وقتي يك لباس براي يك قوم ارزش باشد قطعان به اين مسئله دقت ميكنيد.
لباس تنها شما را در امان نگه نمیدارد، از سرما، گرما و شرم! لباس برازندگی، زیبائی و حتی فکر شما را هم میسنجد. این همان چیزی است که فیلسوفی چون نیچه به آن اشاره کرده است: ”لباس پوشیدن هنر است“ انتخاب رنگ، طرح، جنس پارچه، دوخت هر تنپوش، حقی است که هر پوشنده لباسی از جهت گزینش بهترین نوع آن داراست.
از هر چه بگذریم، لباس ایرانیان یکی از مهمترین مسائل چالش برانگیز سالهای اخیر بوده است و این موضوعی است که بهویژه برای زنان و مردان جامعه ما و نوع پوشش آنان از اهمیت دوچندانی برخوردار میشود. در طول سالهای اخیر فعالیتهای مختلفی پیرامون پوشش ایرانی برای زنان و مردان کشورمان انجام شده است.
از طرح ساماندهی مد و لباس در مجلس هفتم تا برپائی کمیسیون فرهنگی مجلس و اقدام جهت پژوهش در ارتباط با تصویب طرح لباس ملی و از طرفی تلاشهای بخش خصوصی برای تولید فکر و هنجارهای ایرانی و اسلامی از جمله این راهکارهای عملی برای انتخاب بهترین و مناسبترین پوشش برای زن و مرد ایرانی است. اما بهراستی چه بپوشیم که برخاسته از دین، آئین، فرهنگ، عرف و صد البته زیبادوستی فطرت انسانیمان باشد؟
طرح ساماندهی مد و لباس در جلسه علنی (۲۴ اردیبهشتماه ۱۳۸۵) مجلس هفتم تصویب شد، نمایندگان مجلس هفتم در راستای بررسی طرح مد و لباس ابتدا گزارش مخبر کمیسیون فرهنگی را استماع کردند. در شرایط کنونی اغلب فرهنگ ما مورد هجوم فرهنگ غرب قرار گرفته و روند یکسانسازی فرهنگی بهویژه در زبان و پوشش در جهان وجود دارد و تنوع فرهنگی را بهتدریج به مخاطره انداخته است متأسفانه ترویج گسترده الگوهای غربی و نابسامانی در الگوهای پوشش بهویژه کلانشهرها کاملاً ملموس است و حل این معضل نیازمند همتی ملی است
اما آنچه بیش از همه به آن تأکید شده فرهنگسازی برای پوشش مناسب است و گویا مشکل لباس تنها با تلطیف و یا تعدیل، شاید هم نهی الگوهای غربی مرتفع خواهد شد. به این نکته اذعان دارید که ملل مختلف جهان هرکدام دارای آداب، سنن و فرهنگ مخصوص بهخود هستند که ریشه در تمدن و اعتقادات آنان دارد. پوشاک که میتوان آن را یکی از بارزترین نشانههای فرهنگی هر قوم یا ملت دانست خود یکی از زیرمجموعههای فرهنگی هر کشور است. در ایران نیز قومیتهای مختلف با پوششهائی که ناشی از محیط زیست و آب و هوای منطقه، نوع معیشت و کار و پیشه و از همه مهمتر دین و مذهبشان میباشد از لباسهائی با رنگها، طرحها و شیوههای گوناگون بهره میبرند.
در سرزمین سرسبز شمال و مزارع چای، زنان غالباً رنگ لباس خود را طوری انتخاب میکنند که تضاد شدیدی با رنگ محیط داشته باشد تا از فاصله دور هم در معرض دید افراد خانواده باشند، همین مسئله در مورد زنان ساکن کوهستانهای خشک نیز صدق میکند و رنگ لباس زنان تضاد شدیدی با رنگ مسلط محیط دارد. از آنجائیکه دین اکثر مردم شهرها، روستاها و عشایر ایران اسلام است، بیشتر لباسهای محلی زنان ایران پوشیده و بلند است تا حدی که قد آن به پشت پاهایشان میرسد.
پیراهنها اکثراً با دکمه بسته میشوند و در مواردی تا یقه ادامه مییابند. آندسته از زنان ایرانی که در جوامع کوچکتر و بهصورت سنتی زندگی میکنند بهجای استفاده از روسری یا مقنعه از سربند یا لچک برای پوشاندن موهای خود استفاده میکنند. لباسهای محلی گشاد و راحت هستند و از پارچه ضخیم دوخته میشوند.
در مناطقی که مردان بهکار گلهداری میپردازند لباسشان نسبتاً گشاد و راحت است در لباسهای محلی زنان از رنگهای زنده و شاداب و پارچههای پر زرق و برق و یا سوزندوزی شده استفاده میشود. زنان بر روی لباسهای محلی خود از زینتآلات استفاده میکنند، رنگهای اصلی و رنگهای متفاوت کاربرد فراوانی در لباسهای زنان دارند و برای لباس مردان معمولاً رنگهای کمرنگ و یا تیره مناسب یا شخصیت مردانه بهکار برده میشود.
پوششهای محلی زنان و مردان سرزمین ما متناسب با آب و هوا و اتمسفر، کوهستانی و بیابانی بودن منطقه جغرافیائی و همه آن شرایطی که فرد به سهولت پذیرفته است انتخاب، و طراحی و دوخته میشود و به اندازه کافی، نیز از زینتآلات و تنوع برش برخوردار است، آنچه مسلم است، انتخاب پوشش مناسب و ملی تنها شامل شهر بزرگی چون تهران و شهرهای اقماری است که به مرور زمان و در اثر رویاروئی با الگوهای پر کشش و بعضاً فریبنده غربی رنگ باخته است.
بايد بگويم با اين سرعتي كه طرحهاي پيشنهادي مجليس و دست اندركاران ديگر به طرهايشان داده اند قطعان تا صد سال آينده هم ما وضعيت لباس در كشور مان حل نخواهد شد.
البته ذكر يك نكته ضروريست كه فرق كشور ما با كشورهايي مثل پاكستان و هند و خيلي از كشور هاي ديگر اينست كه ما در كشورمان داراي تنوع فرهنگي و بالطبع تنوع در پوشش هستيم كه هر كدام از اقوام ايراني داراي لابسهاي خاص خود – اولين قدمي كهميتوانيم در رسيدن به لباس ملي برداريم قطعان حفظ پوششهاي موجود بوميست .
چرا نبايد در استانهايي كه لباسهاي خاص محلي خود را دارند تمامي مردم و مسئولين از آن استفاده نمايند. مثلان چرادر مناطق كردنشين تمامي مسئولين استان همه بهترين كت و شلوار و .. را استفاده كنند ولي مردم تمايلشان لباس محلي است آيا همدلي كار سختي است .
يك زماني در خيابانهاي مركزي خصوصا در بازار زنان زيادي از طوايف لر و كرد اطراف قزوين از تيره هاي كاكاوند چگيني و .. ميديدم كه با لباسهاي زيبا و رنگارنگ در آنجا حضور داشتند ولي هر سال كه ميگذرد اين افراد كمتر ديده ميشوند كار به جائي خواهد رسيد كه تنها عكس لباسهاي محلي مان را به فرزندانمان نشان دهيم.
+ نوشته شده توسط رامین نیک رهی در شنبه دوم خرداد 1388 و ساعت
23:53 |
